Wanneer onderzoeksvragen de vorm krijgen van ‘analyseer x’ ontstaat een probleem. Onderzoeksvragen horen namelijk richting te geven aan een onderzoek. Dat betekent dat een onderzoeksvraag de onderzoeker gelijk een duidelijk idee moet geven van wat er moet gebeuren. Met de opdracht om iets te analyseren ontbreekt die richting en dat merk je zodra je er aan begint. Want waar begin je?!

Stel je hebt de opdracht geformuleerd om je hand te analyseren. Het lijkt duidelijk is totdat je gaat beginnen want wat is een analyse eigenlijk? Je kunt een omtrek tekenen, de haartjes op je vingers tellen, een röntgenfoto laten maken enzovoort, enzovoort. Je hebt nog steeds eindeloos veel mogelijkheden.

Wat is er dus mis met onderzoeksvragen als ‘analyseer x’? Ze laten te veel mogelijkheden open waardoor je niet weet waar je moet beginnen (en ook niet weet wanneer je klaar bent).